2 Temmuz 1993 Madımak

Aydınlık Ülkemin Temsilcileriydi Onlar ,
Sanatçı , Şair , Bilim Adamı , Ozan ..
Binbir Renktiler Anadoluda .
Pir Sultanın Dergahında , Sivas'ta Bir Araya Gelmişler ve Güzel Ülkemin Kültürünü Rengini Hoşgörüsünü
Dostça ve Kardeşçe Haykırmak İstemişlerdi.
Tek İstekleri İse , Her Ne Görüşte Olursa Olsun İnsanı Sevmek ve Kardeşçe Bu Güzel Ülkede Yaşamaktı.
Karanlık Eller Yine İş Başında ;
Kardeşi Kardeşe Kırdırarak İnsanların Birbirine Sarılmasına , Güvenmesine ve Farklılıkları İle
Birbirlerini Sevmelerine İzin Verilmedi.
2 Temmuz 1993 Günü Tarihe Kara Bir Leke Olarak Düştü.

Yüce Allah Hicr Suresi 29 Ayette Buyurur ki ,
 
‘’ Onun şeklini tamamladığım ve ona ruhumdan üflediğim vakit siz de hemen onun için secdeye kapanın ‘’
 
Bu Emre Sadece İblis ( Şeytan ) İtaat Etmemiştir. Yaradanın Ruhundan Üflediği Cana Kıymak İblislikten Öte
Başka Ne Olabilirki !.
Bu Topraklarda Yüzyıllardır Varolan Alevi İnancı-Kültürü-Yaşam Felsefesi Hiç Bir Zaman Sevgiden
Hoşgörüden Kardeşlikten Ayrılmamış , Her Ne Olursa Olsun , Yetmiş İki Millete Bir Nazarda Bakmıştır.
Bizler Anadolu Alevileri ,
Kimi Bektaşi Der Kimi Kızılbaş , Kimi Alevi Der Kimi Caferi ..
Bizlere Atfedilen Her Ne Olursa Olsun , Asla İnsanlığımızdan Ödün Vermedik.
Bedellerin En Ağırlarını Ödeyen Bu Güzel İnanç ve İnanç Sahibi İnsanlar ,
Asla Yaradanın Emrine Karşı Gelmedi .. 
İnsana Kıymadı , İnsan Yakmadı ..
Cehaletin Gericiliğin Her Zaman Karşısında Olmuş , Cumhuriyet İle Aydınlanmış Bir Nesil Oldu.
 
Tarihe Kara Leke Olarak Düşen O güne Ve O Güne Sebeb Olan Kirli Elleri Lanetliyor ,
Madımak Otelinde Hayatını Kaybeden Tüm Canlarımızı Rahmetle Anıyoruz.
 
 
Unutulmamalıdır Ki , Her Karanlığın Sonu Mutlaka Aydınlığa Çıkacaktır.
 
 
 
Birdenbire
Ateş ve duman
Feryad-ı figan
Sanki elele
Geliyor habire
Üstümüze, üstümüze
 
Canlar, sazlar
Kan oldular
Kesildi teller
Durdu nefesler
Ama hala
Dimdik ayakta
Ayaktalar
 
Çığlık kalleş
Sessizlik mi dost
Ateş ve duman
Hain düşman
Issızlığın ortasında
Issızlığın ortasında
 
Moğollar